przenioslam sie na papier.  o niektorych sprawach na blogu pisac nie moge i wlasnie o tych niektorych sprawach nieustannie mysle.

zmiany.

dawno dawno temu pozwolilam zamknac sie w klatce. myslalam, ze tak bedzie dobrze, ze juz czas. wcale nie bylam pewna, ze robie dobrze. ucieklam od samej siebie i tylko czasem wracalam ocenic straty. i bylo “za pozno”, albo “jakos sie ulozy” i odchodzilam znowu. zupelnie bez sensu. bo tak nie chcialam przeciez.

od roku zaczynam wracac na dluzej. zatrzymuje sie, patrze. szukam rozwiazan i rad.

pewnego dnia postanowilam, ze wracam na stale. zanurzylam sie w wolnosc, spelnilam male marzenia, otworzylam szerzej oczy. przyszlosc jawi sie w czarnych barwach, czarnych jak moje wlosy.

te wszystkie nieprzemyslane decyzje z kiedys teraz uwieraja jak za ciasny but. rachunek zyskow i strat zrobiony. teraz pozostaje tylko poczekac, az opadna emocje. az przestane sie dziwic, gdzie sie podziewalam przez te lata. JA. gdzie sie schowalam i dlaczego sama sobie na to pozwolilam.

i jak juz bedzie po wszystkim, wroce. moze juz w poniedzialek. a moze za miesiac. postaram sie do was zagladac, z niektorymi na pewno na kawke wyjde, do niektorych napisze maila. chwilowo sie zegnam. powodzenia kochani i trzymajcie kciuki, zebym znowu nie uciekla.